بررسی آزمایشگاهی میزان سایش چهار نوع دندان مصنوعی آکریلی در مجاورت بزاق مصنوعی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد گروه پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

2 دانشیار گروه پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

3 متخصص پروتزهای دندانی

4 دانشیار گروه متالرژی دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

مقدمه: میزان مقاومت به سایش دندان‏های آکریلی نقش مهمی‏ در افزایش طول عمر پروتز دارد. هدف از این مطالعه، بررسی مقاومت به سایش سه نمونه دندان مصنوعی ایرانی و مقایسه با یک نمونه خارجی بود.
مواد و روش ها: در این مطالعه، تجربی و آزمایشگاهی از چهار نوع دندان Ivoclar ایتالیا، یاقوت، هراسیت پلاس و آکرادنت استفاده شد. از هر گروه دندان 9 عدد مولر انتخاب گردید. نمونه‏ها بصورت استوانه هایی با قطر mm5/2 تراشیده شدند و نمونه‏ها به تعداد 2500 بار تحت ترموسایکل در دمای °c5 و °c 55 قرار گرفتند. سپس نمونه‏ها با ترازوی با دقت 100000/1 گرم وزن شدند. در داخل محفظه دستگاه ساینده، بزاق مصنوعی ریخته شد و عمل سایش به تعداد 2000 دور (به مسافت 6/125 متر) بر روی نمونه‏ها انجام شد. نمونه‏ها مجدداً وزن شدند. سپس دیسک و بزاق مصنوعی عوض شدند و همین روند برای 5000 دور دیگر (در مجموع 7000 دور معادل 6/439 متر) انجام شد و مجدداً نمونه‏ها بعد از خشک شدن، وزن شدند. میزان سایش برای 2000 دور و 7000 دور محاسبه گردید و در مورد دندان‏های مختلف مقایسه شد. نتایج توسط آنالیز واریانس چند متغیره و آزمون توکی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: میزان سایش در 2000 دور سایش برای ایوکلار 018/0، یاقوت 025/0، آکرادنت 071/0 و هراسیت پلاس 379/0 میلیگرم بر متر بود و میزان سایش در 7000 دور سایش برای ایوکلار 012/0، یاقوت 019/0، آکرادنت 055/0 و هراسیت پلاس 14/0 میلیگرم بر متر بود.
نتیجه گیری: دندان‏های هراسیت و آکرادنت از نظر سایش اختلاف معنی‏داری با هم و همچنین با دندان‏های یاقوت و ایوکلار داشتند. ولی دندان‏های یاقوت و ایوکلار از نظر آماری اختلاف معنی‏داری نداشتند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Wear Rate of Four Kinds of Artificial Teeth in Artificial Saliva Invironment (An In Vitro Study)

نویسندگان [English]

  • Jafar Gharehchahi 1
  • Fatemeh Rostamkhani 2
  • Mohammad Asadollahzadeh 3
  • SeyedMojtaba Zebarjad 4
1 Professor, Dept of Prosthodontics, School of Dentistry and Dental Research Center of Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
2 Associate Professor, Dept of Prosthodontics, School of Dentistry and Dental Research Center of Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran
3 Prosthodontist
4 Associate Professor, Dept of Metallurgy, School of Engineering, Ferdowsi University, Mashhad, Iran
چکیده [English]

Introduction: Wear resistance of acrylic teeth has an important role in denture longevity. The purpose of this study was to compare the tooth wear rate of three kinds of artificial teeth manufactured in Iran with the one manufactured in Italy.
Materials & Methods: In this experimental in vitro study, four kinds of artificial teeth (Italian Ivoclar, Yaghoot, Herasit plus, Acradent) were used. Nine molars were selected from each tooth. Samples were prepared as cylinders with 2.5mm diameters. The samples were thermocycled for 2500 times (5˚C-55˚C) and then scaled with 1/100000 gram accuracy. Artificial saliva was added to wearing device and wearing was performed for 2000 cycles (125m). Samples were rescaled. The disk and saliva were exchanged and the procedure was repeated for 5000 cycles (439.6m). The rescaling was as well performed. Wear rate was calculated for 2000 and 7000 cycles and was compared for different teeth. The data were analysed by Multivariate ANOVA and Tukey test.
Results: Tooth wear after 2000 cycles was 0.018 for Ivoclar, 0.025 for yaghoot, 0.071 for Acradent and 0.379 mgr/m for Herasit. After 7000 Cycles, wear rates were 0.012, 0.019, 0.055 and 0.14 mgr/m respectively.
Conclusion: Wear rate of Herasit and Acradent artificial teeth were significantly different from eachother and from Yaghoot and Ivoclar artificial teeth but Yaghoot and Ivoclar teeth had no significant difference in wear rate.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Wear rate
  • acrylic artificial teeth
  • artificial saliva

مقدمه

اهمیت سایش دندان‏های آکریلیک از این جهت است که بر اثر این پدیده اکلوژن طبیعی از دست می‏رود. در نتیجه روابط فکی، کارایی عمل جویدن، ارتفاع عمودی صورت و ثبات دنچر از دست می‏رود که رفع این نقایص خود نیاز به تعویض دنچر و صرف هزینه و اتلاف وقت زیاد دارد. به همین دلیل در هنگام تهیه دنچر جز در مواردی که نیاز باشد، باید دندان‏هایی که میزان سایش کمتری دارند استفاده شود. اما در مواردی باید از دندان‏هایی استفاده کرد که سایش بیشتری دارند تا سلامتی انساج دهانی حفظ شود؛ به عنوان مثال در بیمارانی که نیروی جویدنی کمی‏ دارند یا تحت درمان Ridge Augmentation می‏باشند.(1)

در مطالعات مختلف از روش های متفاوتی برای اندازه‏گیری میزان سایش استفاده شده است. Khan از روش کاهش ارتفاع برای اندازه‏گیری میزان سایش استفاده کرد. وی از سه نوع دندان آکریلیک مونوپلن استفاده کرد.(2) همچنین وی مطالعه مشابهی را بر روی سه دندان آناتومیک انجام داد.(3)

Coffey از دندان‏های آکریلیک و IPN[1] نصب شده روی آرتیکولاتور استفاده کرد و میزان سایش را به کمک دستگاه پروفیلومتری کامپیوتری اندازه‏گیری کرد.(4)

Whitman میزان سایش سه نوع دندان آکریلیک رزین و IPN و کامپوزیت میکروفیلد را به روش Pin-on-disc با هم مقایسه کرد.(5)

Gee دستگاه ساینده ACTA[2] را جهت همانندسازی سایش اکلوزال ارائه نمود.(6) Condon یک نمونه دستگاه شبیه‏ساز دهان را طراحی نمود.(7) Xiaoqiang نیز از دستگاه ساینده مخصوصی استفاده کرد که جهت مقایسه میزان سایش از روش کاهش وزن نمونه‏ها استفاده کرد.(8) Koczorowski دستگاه مخصوصی طراحی نمود و از روش کاهش وزن نمونه‏ها استفاده کرد. وی در تحقیق خود از بزاق مصنوعی استفاده کرد.(9)

Ahmad تست سایش Three body را انجام داد. جسم سوم در آزمایش او ذرات آرد ذرت و آرد گندم و آب‏مقطر بود.(10)

Shigezo میزان سایش دو نوع دندان آکریلیک را با دو نوع دندان کامپوزیتی مقایسه کرد. وی در مطالعه خود از بزاق مصنوعی انسان بعنوان جسم سوم استفاده کرد. عمق تراش به کمک پروفیلومتری اندازه‏گیری شد.(1)

گلبیدی میزان سایش سه نوع دندان برلیان، سوپرنیوکلار و مرجان (ساخت ایده آل ماکو) را با دندان ایوکلار مقایسه کرد. جسم سوم بزاق طبیعی بود. میزان سایش بر اساس اختلاف طول قبل و بعد از سایش به کمک میکرومتر ساعتی اندازه‏گیری شد. هدف از این مطالعه، بررسی و مقایسه میزان سایش سه نمونه دندان مصنوعی پرمصرف ایرانی با یک نمونه خارجی بود.(11)

شجاع‏الدین شایق سایش دو نمونه دندان ایرانی بنام‏های برلیان و سوپربرلیان را با دندان ایوکلار مقایسه کرد. وی در مطالعه خود از روش کاهش وزن نمونه‏ها، قبل و بعد از سایش استفاده کرد.(12)

علیرضا روفیگری اصفهانی مطالعه‏ای را در زمینه مقایسه سایش 6 دندان مصنوعی آکریلیک بنام‏های ماژورپلاس، سوپرلوکس، پلی دنت پریمو، سوپر برلیان ویتاپان و ایوکلار انجام داد. وی در تحقیقات خود از میزان سایش (Wear rate) و کاهش وزن نمونه‏ها، قبل و بعد از سایش استفاده کرد.(13)

هدف از این مطالعه، بررسی آزمایشگاهی میزان سایش سه نوع دندان مصنوعی ایرانی و مقایسه آن با یک نمونه خارجی در مجاورت بزاق مصنوعی بود تا بر تکیه بر نتایج آن کلینیسین بتواند انتخاب بهتری داشته باشد.

مواد و روش ها

این مطالعه تجربی و بصورت آزمایشگاهی انجام گرفت. در این مطالعه از چهار نوع دندان مصنوعی بنام‏های یاقوت (شرکت ایده آل ماکو)، آکرادنت (شرکت اروم‏دنت)، هراسیت پلاس (شرکت بتادنتال) و ایوکلار ایتالیا (شرکت Vivadent) استفاده شد. حجم نمونه بر اساس تحقیق مشابه(1)، از هر گروه 9 نمونه تعیین شد. هر دندان بصورت طولی به کمک دیسک‏های فلزی به چهار قسمت تقسیم شد. سپس مولدی از جنس پوتی و واش (تصویر 1) ساخته شد. در داخل حفرات مولد، آکریل سلف کیور ریخته شد و نمونه‏ها از قاعده در داخل آن قرار داده شدند. نمونه‏ها توسط دستگاه تراش مخصوص به استوانه هایی با قطر mm5/2 تراشیده شدند. ناحیه گلیز سطحی (مینایی) نمونه‏ها بصورت یک سطح تخت درآورده شدند.

 

 

 

تصویر 1 : نمونه مولد ساخته شده توسط مواد قالب گیری سیلیکونی (واش وپوتی)

 

 

سپس نمونه‏ها با سمباده grit800 پرداخت شدند و به لوله‏های فلزی متصل شدند (تصویر 2) و به تعداد 2500 بار در دمای 55-5 درجه سانتیگراد در سیکل‏های 50 ثانیه‏ای، تحت ترماسایکل قرار گرفتند و سپس به مدت 10 دقیقه در داخل دستگاه اولتراسوند آب‏مقطر قرار گرفتند تا تمام ذرات آن جدا شود و بعد به مدت 120 دقیقه در دمای 50 درجه سانتیگراد قرار گرفتند تا کاملاً خشک شوند.(14)

 

 

تصویر 2 : نمونه‏های دندانی متصل شده به لوله های فلزی

 

در این مطالعه دستگاه سایش مخصوصی طراحی و ساخته شد (تصویر 3). اجزاء این دستگاه شامل یک هولدر آلومینیومی بود که نمونه‏ها در داخل آن قرار می‏گرفتند و توسط پیچ محکم می‏شدند. هولدر می‏توانست آزادانه بالا و پائین برود. بنابراین با وجود سایش نمونه‏ها، نیروی اعمال‏شده همیشه یکسان بود. دستگاه دارای یک محفظه برنجی بود که در داخل آن بزاق مصنوعی ریخته می‏شد در کف محفظه دیسک اکسید‏آلومینیوم قرار داشت که توسط یک پیچ محکم می‏شد، نمونه‏های دندانی در شعاع cm 1 از مرکز قرار داده شدند.

 

 

تصویر 3 : دستگاه دارای یک بورد دیجیتالی می باشد.

 

 

دکمه قرمز سمت چپ جهت قطع و وصل کردن کل دستگاه است. دکمه قرمز سمت راست، جهت متوقف کردن دستگاه، بدون صفر شدن شمارش‏گر و دکمه سبز تحتانی جهت صفر کردن شمارش گر می باشد. عدد فوقانی، تعداد دوری است که دستگاه چرخیده است و عدد تحتانی حداکثر تعداد دور، قبل از خاموش شدن دستگاه است. که در این آزمایش 2000 و 5000 دور می باشد.

دستگاه دارای موتوری بود که هر ثانیه یک دور می‏چرخید و نیروی خود را از طریق تسمه پروانه به کاسه برنجی منتقل می‏کرد. دستگاه همچنین دارای یک بورد دیجیتالی بود. در قسمت جلوی دستگاه سه دکمه وجود داشت. دکمه قرمز سمت چپ جهت قطع و وصل کردن کل دستگاه، دکمه قرمز سمت راست جهت متوقف کردن دستگاه بدون صفر کردن شمارش‏گر دستگاه، دکمه سبز پایین جهت صفر کردن شمارش‏گر بود. دستگاه دارای سنسوری بود که با هر دور چرخش، یک شماره روی صفحه اضافه می‏شد.

ترکیب اصلی بزاق مصنوعی Hyper melose (هیدروکسی پروپیلن متیل سلولز) بود که از دانشکده داروسازی مشهد تهیه شده بود.

هر نمونه ابتدا 2000 دور (معادل 6/125 متر) سائیده و سپس با پنس گرفته شد و توسط 20 سی‏سی آب‏مقطر شسته شد و به مدت 120 دقیقه در Oven با دمای 50 درجه سانتیگراد خشک شد و سپس توسط ترازویی با دقت 100000/1 گرم وزن شد.(14)

در مرحله بعد بزاق و دیسک عوض شد و نمونه‏ها به دستگاه متصل شدند و عمل سایش به تعداد 5000 دور دیگر و مجموعاً به تعداد 7000 دور (معادل mm 6/439) انجام شد و مجدداً نمونه‏ها با آب‏مقطر شسته و خشک شدند و دوباره وزن شدند.(14)

نیروی عمودی در مطالعه ما با حتساب وزن هولدر و نمونه، 05/1 نیوتن بود و چون مساحت منطقه تماس نمونه با دیسک  mm29/4 بود فشار برابر  Mpa21/0 برآورد شد.(14)

Wear rate (اختلاف وزن نمونه‏ها تقسیم بر مسافت کل سایش) برای هر مرحله بدست آمد:

 

 

                       W1Δ             W1Δ

Wear rate 2000 =    ---------           ----------

                     m6/125           L1

 

                       W2Δ             W2Δ

Wear rate 7000 =    ---------         -----------

                    m6/437            L2

 

 

در این فرمول WΔ اختلاف وزن هر نمونه قبل و بعد از سایش می‏باشد. نتایج به کمک آنالیز واریانس در داده‏های تکراری و متعاقب آن با آزمون توکی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها

آزمون Kolmogrov-Smirnov جهت تست نرمال بودن داده‏ها انجام شد و مشاهده شد که 05/0P> بود در سطح 05/0=α فرض نرمال بودن برای همه گروه‏ها پذیرفته شد.

نتایج به صورت زیر حاصل شد :

مقادیر مربوطه به میانگین Wear rate در 2000 دور برای دست دندان ایوکلار 018/0، یاقوت 025/0، آکرادنت 071/0 و هراسیت پلاس 379/0 میلی‏گرم بر متر بود (جدول 1).

مقادیر مربوطه به میانگین Wear rate در 7000 دور برای دست دندان ایوکلار 012/0، یاقوت 019/0، آکرادنت 055/0 و هراسیت پلاس 14/0 میلی‏گرم بر متر بود (جدول 1).

 


 

 

 

 

 

 

 

جدول 1 : میانگین، خطای معیار مشترک و فاصله اطمینان 95 درصدی استحکام سایشی به تفکیک در 2000 و 7000 دور

 

گروه ها

 

میانگین Wear rate

 

خطای معیار مشترک

فاصله اطمینان 95 درصدی

کران بالا

کران پایین

ایوکلار           سایش 2000

یاقوت

آکرادنت

هراسیت

018/0

025/0

071/0

379/0

145/0

145/0

145/0

145/0

314/0

321/0

367/0

675/0

277/0-

270/0-

224/0-

083/0

ایوکلار            سایش 7000

یاقوت

آکرادنت

هراسیت

012/0

019/0

055/0

140/0

040/0

040/0

040/0

040/0

093/0

101/0

137/0

221/0

070/0-

062/0-

026/0-

059/0

 

 

 


نتایج آنالیز واریانس چند متغیره نشان داد که بطور کلی چهار نوع دندان تحت مطالعه با یکدیگر اختلاف معنی‏داری دارند (03/0P=). طبق آزمون توکی این اختلاف ناشی از اختلاف بین هراسیت با سه نوع دیگر بود بطوریکه بیشترین میزان سایش در آن دیده شد. همچنین آکرادنت نیز تفاوت معنی‏داری از نظر سایش با هراسیت داشت و نسبت به آن از سایش کمتری برخوردار بود. ولی میزان سایش آن (آکرادنت) بیشتر از دو نوع دندان یاقوت و ایوکلار بود که از نظر آماری تفاوت داشت. نتایج نشان داد بین دندان یاقوت و ایوکلار تفاوت معنی‏داری از نظر سایش وجود نداشت.

بحث

با ورود دندان‏های مصنوعی مختلف ساخت داخل کشور، به بازار مصرف و با توجه به اینکه دندان ایوکلار ایتالیا یک دندان پرمصرف می‏باشد، انجام این تحقیق لازم به نظر می‏رسید تا میزان سایش سه نمونه دندان مصنوعی ایرانی با دندان خارجی ایوکلار مقایسه شود. محققین به روش‏های مختلف با بهره‏گیری از دستگاه‏های متفاوت عمل سایش را روی دندان‏های متنوعی انجام داده‏اند که البته هر یک از این روش‏ها دارای معایب و محاسنی بودند که در تحقیق حاضر سعی شده است که نقاط ضعف تحقیقات قبلی رفع شود و از نقاط قوت آنها به نحو احسن بهره گرفته شود.

در این مطالعه نتایج تست سایش در 2000 دور (معادل 6/125 متر) و 7000 دور سایش (معادل 6/439 متر) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آنالیز واریانس چند متغیره نشان داد که بطور کلی چهار نوع دندان تحت مطالعه با یکدیگر اختلاف معنی‏داری دارند (03/0P=) و این اختلاف ناشی از اختلاف بین هراسیت با سه نوع دیگر بود.

بطوریکه بیشترین میزان سایش در آن دیده شد. همچنین آکرادنت نیز تفاوت معنی‏داری از نظر سایش با هراسیت داشت و نسبت به آن از سایش کمتری برخوردار بود. ولی میزان سایش آن (آکرادنت) بیشتر از دو نوع دندان یاقوت و ایوکلار بود که از نظر آماری تفاوت داشت. نتایج آزمون توکی نشان داد بین دندان یاقوت و ایوکلار تفاوت معنی‏داری از نظر سایش وجود نداشت.

در مطالعه‏ای که Zafrulla Khan(2) بر روی سایش چند نمونه دندان رزین آکریلیک انجام داد، برای اندازه‏گیری اختلاف سایش از مقیاس کاهش ارتفاع استفاده کرد و آن را به کمک یک Caliper مدرج به دقت mm1/0 سنجید. در مطالعه ایشان از بزاق مصنوعی بعنوان جسم سوم استفاده نشده است و نتایج ایشان با مطالعه ما کاملاً قابل مقایسه نمی‏باشد.

مطالعهCoffey (4) دارای تفاوت‏هایی با مطالعه ما می‏باشد. او به جای استفاده از بزاق مصنوعی از آب‏مقطر استفاده کرد و در مطالعه ایشان سطوح نمونه‏های دندانی مورد آزمایش یکسان‏سازی نشدند. ولی در مطالعه ما سطوح یکسان‏سازی شده و از بزاق مصنوعی نیز استفاده شد.

به مطالعه‏ای که Whitman(5) روی دندان‏های رزین آکریلیک و IPN و کامپوزیتی انجام داد نیز تفاوت هایی با مطالعه حاضر دارد. نخست اینکه در مطالعه او بجای استفاده از بزاق مصنوعی از آب و اتانل استفاده شده بود و در مورد اینکه آیا نیازی به استفاده از اتانل در تست‏های سایش وجود دارد، مدارک مستدلی وجود ندارد. در طی مراحل پخت و نیز پس از تحویل دنچر به بیماران، هیچ مجاورتی با اتانل پیش نمی‏آید (شاید بجز در بیماران الکلی). ضمناً نمونه‏های مورد آزمایش وی، نمونه‏هایی بودند که توسط کارخانه و صرفاً جهت آزمایش ارسال شده بودند که این مسئله می‏تواند نتایج تحقیق را تحت تاثیر قرار دهد. میزان سایش بر اساس عمق مسیر سایش بود. روش کار او (Pin-on-disc) و میزان نیرو و نتیجه حاصل در خور توجه بوده و می‏توان در تحقیقات به آن اتکا کرد.

در تحقیق Coffey(4) میانگین نیروهای قابل قبول در طی جویدن 4/0 تا 4 پوند در واحد تماس (Pounds per contacting unit) در نظر گرفته شد. اما آنچه مهم است فشار یا تنش است نه نیرو. طبق مطالعه Kerjci(15) هر چه مساحت نقطه تماس بیشتر شود میزان سایش به دلیل کاهش فشار یا نیروی وارده بر واحد سطح کم می‏شود (البته با نیروی عمودی یکسان).

Shigezo(1) نیروی اعمال شده به دندان‏ها در دهان را 1 تا 3 پوند (5/4 تا 4/13 نیوتن) در نظر گرفت و در مطالعه خود از نیروی 3 پوند استفاده کرد. Whitman(5) از فشار MPa10 استفاده کرد. در مطالعه Koczorowski(9) فشار، MPa5/2-5/0 بود. Xiaoqiang(8) استرس جونده وارده به سطوح اکلوزال دندان‏ها در دهان را بین  MPa75/1-8/0 متغیر دانست و در مطالعه خود از نیروی  N15-5/0 استفاده کرد.

در مطالعه گلبیدی(11) فشار برابر  MPa24/2 بود. به دلایل تکنیکی میزان فشار مورد استفاده در مطالعه ما (MPa 21/0) نسبت به مقادیر فوق الذکر نسبتاً پایین است ولی با توجه به اینکه این یک مطالعه مقایسه‏ای می‏باشد که طی آن نمونه‏هایی با سطح مقطع یکسان با هم مقایسه می‏شوند، احتمالاً پایین بودن میزان فشار در نتایج حاصله اثر منفی ندارد. از آنجایی که جسم ساینده در مطالعه ما دیسک‏های اکسیدآلومینیوم بود که زبری آن نسبت به دندان‏های مصنوعی بیشتر می‏باشد تصمیم گرفته شد که از نیروی عمودی کمتری استفاده شود. شجاع‏الدین شایق(12) در مطالعه خود به این نتیجه رسید که در 5000 دور سایش، بین ایوکلار و سوپربرلیان و همچنین بین ایوکلار و برلیان، اختلاف معنی‏داری از نظر میانگین سایش وجود نداشت و در 000/10 دور سایش، ایوکلار با سوپربرلیان، در میانگین سایش اختلاف معنی‏داری نداشت اما ایوکلار با برلیان دارای اختلاف معنی‏داری بود. لازم به ذکر است که وی در تحقیقات خود از سطح ساینده پرسلن استفاده کرده بود و میزان دقت ترازوی در آن مطالعه 001/0 گرم بود. بنابراین در مطالعه خود نتیجه گرفت که میزان سایش دندان سوپربرلیان تا حد قابل قبولی نزدیک به دندان ایوکلار است ولی در مطالعه ما میزان سایش دندان‏های هراست و آکرادنت اختلاف معنی‏داری با دندان‏های یاقوت ایرانی و ایوکلار داشت. ولی یاقوت و ایوکلار از نظر سایش اختلاف معنی‏داری با هم نداشتند.

روفیگیری(13) در مطالعه خود نتیجه گرفت که پس از 292 متر سایش، نرخ سایش (Wear rate) در دندان‏های ایوکلار، سوپر برلیان و ویتاپان با هم تفاوت آماری معنی‏داری ندارند و همچنین دندان‏های ماژورپلاس، پلی دنت پریمو و سوپرلوکس با هم تفاوت آماری معنی‏داری ندارند. اما بین سه دندان اول، سه دندان آخر تفاوت آماری معنی‏داری وجود دارد. لازم به ذکر است که وی در مطالعه خود از بزاق مصنوعی بعنوان جسم سوم استفاده کرد و دیسک ساینده در آن، اکسیدآلومینیوم بود و از نیروی عمودی 18 نیوتن استفاده کرد. این مطالعه از لحاظ بکارگیری دیسک اکسید آلومینیوم و بزاق مصنوعی مشابه مطالعه ما می‏باشد و از لحاظ برابری مقاومت به سایش بعضی از نمونه‏های دندان‏های مصنوعی مرغوب ایرانی با نمونه ایوکلار، نیز موید مطالعه موجود می‏باشد.

بیماران پروتز کامل بسته به وضعیت ریج های باقیمانده و میزان نسج ساپورت کننده پروتز ممکن است نیازهای کلینیکی متفاوتی داشته باشند. بطوری که در برخی افراد می‏توان از دندان‏های مصنوعی سخت تر جهت کارآئی جویدن استفاده نمود. در حالیکه در برخی افراد بایستی دندان‏های مصنوعی نرم و سایش‏پذیرتری بکار برد تا میزان آسیب به نسوج نگهدارنده پروتز کاهش یابد.

نتیجه گیری

دندان‏های هراسیت و آکرادنت میزان سایش بیشتری را نسبت به دندان‏های یاقوت و ایوکلار نشان دادند. ولی دندان‏های یاقوت و ایوکلار از نظر سایش تفاوتی نشان ندادند. بنابراین با توجه به پائین بودن قیمت دندان ایرانی یاقوت نسبت به ایوکلار می‏توان در کاربرد های کلینیکی از این دندان به راحتی استفاده نمود.

تشکر و قدردانی

بدینوسیله از معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد که حمایت مالی این تحقیق را به عهده داشتند تقدیر و تشکر می‏شود.



[1]. IPN = Interpenetrating-Polymer Network

[2]. ACTA= Academic Center for Dentistry Amsterdam

  1. Hirano S, May KB, Wanger WC, Hacker CH. Invitro wear of resin denture teeth. J Prosthet Dent 1998; 79(2): 152-5.
  2. Khan Z, Morris JC, Von Fraunhofer JA. Wear of nonanatomic (monoplane) acrylic resin denture teeth. J Prosthet Dent 1984; 52(2): 172-4.
  3. Khan Z, Morris JC, Von Fraunhofer JA. Wear of anatomic acrylic resin denture teeth. J Prosthet Dent 1985; 53(4): 550-1.
  4. Coffey JP, Goodkind RJ, Delong R, Douglas WH. Invitro study of the wear characteristics of natural and artificial teeth. J Prosthet Dent 1985; 54(2): 273-80.
  5. Whitman DJ, Mckimey JE, Hinman RW. In vitro wear rates of three types of commercial denture tooth materials. J Prosthet Dent 1987; 57(2): 243-6.
  6. Pallav P, de Gee AJ. Occlusal wear simulation with the ACTA wear machine. J Dent 1994; 22(1): 21-7.
  7. Condon JR, Ferracane JL. Evaluation of composite wear with a new multi-mode oral wear simulator. Dent Mater 1996; 12(4): 218-26.
  8. Hu X, Marquis PM. Shortall AC. Two-body in vitro wear study of some current dental composites and amalgams. J Prosthet Dent 1999; 82(2): 214-20.
  9. Koczorowski R, Wloch S. Evaluation of wear of selected prosthetic materials in contact with enamel and dentin. J Prosthet Dent 1999; 81(4): 453-9.
  10. Al-Hiyasat AS, Saunders WP, Smith GM. Three-body wear associated with three ceramics and enamel. J Prosthet Dent 1999; 82(4): 476-81.
  11. Golbidi F, Moradi KH. Comparison of wear between Iranian resin teeth and Ivoclar teeth. Jornal of Isfahan Dental School 2005; 1(1-2): 37-41. (Persian)
  12. Shayegh SH, Ghorbani M. Wear comparison between three types of Brelian, Super Brelian and Ivoclar artificial teeth (In vitro). The Journal of Islamic Dental Association of IRAN 2005; 17(1): 28-33. (Persian)
  13. Ebadi SR. Comparison of wear between five types of Major plus, Super lux, Polydent primo, Super Brilian, Vita-pan and Ivovlar teeth. [Thesis Doctorate] Iran. Azad Dental School of Tehran University; 2004. (Persian)
  14. Poor-Fakhr P. Wear comparison between four  types of Iranian Acrylic teeth (made by Ideal Makoo) and Italian and Lichten stein Ivoclar artifitial teeth (In vitro). [Thesis Doctorate]. Iran. Dental School of Shahid Beheshti University; 2002. (Persian)
  15. Krejci I, Lutz F, Zedler C. Effect of contact area size on enamel and composite wear. J Dent Res 1992; 71(7): 1413-6.